Արմեն Ջիգարխանյանի աֆորիզմներ
ArmenianPortal.com
Հայկական Պորտալ


Ուրբաթ
09.12.2016
18:26
                




 
Պորտալի Բաժիններ


Էվակուատորի ծառայություն


  Lesson.am ի Զեղչեր
  10 % զեղչ Անգլերենի և Ռուսերենի դասընթացների համար


  1C ծրագրի դասընթաց

  10 % զեղչ բոլոր դասընթացների համար


 
Օրվա լրահոս



 
Հոդվածներ





 
Օրվա Վիդեո

<
  Հայկական Թրաֆիկ


Գլխավոր » Հոդվածներ » Հայտնի մարդիկ

Արմեն Ջիգարխանյանի աֆորիզմներ



Կիսվեք ընկերների հետ 0      Տպել Հոդվածը


 Երբեմն այնպիսի հիմար հարցեր են տալիս: Մեկ անգամ, ընկերներիցս մեկը, ով դերասան չէ, հարցրեց, օրինակ ֆիլմի ժամանակ, որ ինչ որ բան եք ուտում, դրա համար վճարու՞մ եք:

 Եթե ուզում ես հասկանալ, թե ինչ է կատարվում գլխումդ ու սրտումդ, կարդա և լսիր դասականներին:

 Կանանց հետ գիտե՞ք, թե որն է ամենաահավորը: Այն, որ  միևնույն կնոջ հետ տարբեր իրավիճակներում տարբեր կերպ ես զգում քեզ: Այսօր զգում ես անհավանական լավ, վաղը `զզվելի, մյուս օրը նորից լավ: Իսկ երկու շաբաթ անց հասկանում ես, ո՞վ է նա ընդհանրապես, ի՞նչ գործ ունեմ նրա հետ:

 Սիրում եմ Ռոբերտ Դե Նիրոյին, նրա աչքերը միշտ փոխվում են: Մենք  Պապանովի հետ աշխատել ենք արտերկրում , մեզ քիչ էին վճարում, այդ իսկ պատճառով մենք պահածոներ էինք ուտում: Մի անգամ նա ասաց, եթե դու մտածում ես, որ սա չի արտահայտվում մեր աչքերում, ապա սխալվում ես:

Ամենակարևորը ինչով մենք ապրում ենք, դա վախն է: Վախը, որ քեզ չեն հասկանա, վախը, որ քո մասին վատը կմտածեն:

Ժամանակակից կինոն ինձ չի հետաքրքրում: Եթե նույնիսկ խաղում էլ եմ, ապա մանր դերերում` հորեղբայր Պետիայի կամ Վասիայի դերում:

Երբ հասարակությունը իդեալներ չունի, նրան անհրաժեշտ չէ թատրոնը:

Մեր մեջ դատարկություն է առաջանում: Մեկը այն լրացնում է թղթախաղեր խաղալով, իսկ ես կենդանիներ եմ պահում:

Նայում եմ նկարիս, որտեղ ես մոտ 50 տարեկան եմ ու մտածում եմ, թե ինչ երիտասարդ եմ:


Ավելացվել է ՝ 31.08.2012
Արդեն դիտել են : 1116 անգամ Admin
Դասընթացներ Կարդացեք նաև Բաժանորդագրվեք Հոդվածներին

Մուտքագրեք ձեր
էլ. փոստի հասցեն